آب مروارید ( کاتاراکت ) به علت آسیب های اکسیداتیو ( آسیب هایی که در اثر رادیکالهای آزاد یا یونهای تک اتمی ایجاد می شوند) در نتیجه کاهش دفاع آنتی اکسیدانی در عدسی چشم خصوصا با کاهش میزان ویتامین C رخ می دهد. در حالت عادی ویتامین C از پروتئین های عدسی محافظت کرده و اتصال قند یا گلیکاسیون آنها جلو گیری می کند، اما با کاهش میزان ویتامین C و حضور گلوکز پروتئین های عدسی و اسید آمینه تریپتوفان با آن کلیگاسیون انجام می دهند و پروتئین ها غیر محلول در عدسی ایجاد می شوند ( اتصال پروتئین ها به دیگر مواد مثل قند ها که باعث تخریب عملکرد پروتئین ها می شود) برای بررسی ارتباط و ویتامین C در بیماران ، میزان اسکوربیک اسید و دهیدرواسکوربیک اسید با روش فلوروسنت اندازه گیری شد. در نتایج بدست آمده میزان ویتامین C به طور بارزی کاهش و در نوع شدید آب مروارید میزان دهیدراسکوربیک اسید نیز کاهش یافته است. با روش فلوروسانس دیده می شود که میزان پروتئین گلیکولزیله ( قند دار شده ) در نوع شدید آب مروارید به طور بارزی بالاتر بوده است. همچنین نسبت اسید آمینه تریپتوفان به تیروزین که در ارتباط با غلظت اسید اسکوربیک است در این بیماران نیز کاهش دارد.

با توجه به این نتایج می توان گفت محتوای ویتامین C بدن یک پیش بینی کننده خوب در شدت آب مروارید است و اکسیداسیون پروتئین های سازنده عدسی باعث بدتر شدن و پیشرفت آب مروارید می شود.

عضویت در خبرنامه